muren spreken zacht
poëzie op straat

De meeste mensen kennen mij als beeldend kunstenaar, maker van abstracte tekeningen
en raaminstallaties. Ik wil tekenen zoals je denkt, vaak terwijl ik loop zonder op het resultaat
te letten. De energie van mijn beweging dringt door in de tekening. Die tekeningen vormen
het uitgangspunt voor grotere werken en de raamapplicaties.
Gedichten schrijven is de verlengde versie van mijn beeldende werk. Een thema wordt met
andere middelen benaderd. Het noteren van gedachten en zinnen ordent mijn gedachtestroom.
Die aantekeningen vormen het uitgangspunt van gedichten.

    Reikt de invloed
    van een gedicht zover, dat iemand ergens te
    laat komt, omdat hij het net heeft gelezen?

Met dit project wil ik kijken hoe ik deze 'poëtische notitie' van K. Schippers kan waarmaken.

Ik heb mijn gedichten met Photoshop in foto's van de stad geschreven. Sommige gedichten
had ik al voor een bepaalde locatie gemaakt zoals het Amstelstation of de Hermitage. Bij
andere gaf de tekst een duidelijke hint en soms eiste een gebouw veel uitproberen.
Ik ben anders gaan kijken en luisteren, zowel naar mijn gedichten als naar de openbare
ruimte. Wat biedt de context me, waar daagt het straatbeeld toe uit.

Tijdens een presentatie in de Zuiderkerk, november 2018, heb ik deze virtuele beelden
geprojecteerd op monumentaal formaat begeleid door een geluidsopname. Dat levert een
interessante confrontatie op tussen de grote stadsgezichten terwijl tegelijkertijd het vluchtige
van een stem klinkt.

Veel mensen ervaren drukte en overlast in de stad. Deze beelden laten zien hoe poëzie rust
en diepte kan aanbrengen in onze omgeving. Een stille straling die aan de actualiteit ontsnapt.
Gaat een tekst voor je leven als je er elke dag je fiets naast zet? 
Ik hoop dat mensen die mijn werk tegenkomen, even stilstaan en denken - hé -


>
<
<


glinstering
je fietst langs het water
vanuit het zuiden zon in de rug
de jurk als een briesje over de huid
een blos krult, je beweegt je in tijd

dan de kinderhand aaiend, heel licht, mengt
zich met het waaien
zonder ander doel
dan deze lichte aanraking
niets dan
dit onuitwisbaar in je huid griffen
tot in lengte van dagen
doorzichtig te bewaren                                                                        
...

<


...


12 maart 2017                                              
vandaag komt tot haar ideaal

ik zet me aan tot kleur
,
de leeuwerik als een baksteen

het jubelen breekt  
        


wie is het in de kieren van de tijd
wie huilt?
zonlicht overdondert, de bloedarmoedige nacht

jaagt als hyena achter dode dieren aan


er moet een manier zijn
om te kunnen liegen
met een vallende ster
 zwemt Ophelia 

en  mijn tekening en ik
, wij zien het allemaal


verwachtingen werpen hun schaduw

de toekomst begint


tijgermelk
heeft ons tot wolk gemaakt

Zuiderkerk



hoe zwemt door mij spoorloos
de rivier moeiteloos











BOEKPRESENTATIE

maandag 11 maart 2019


muren spreken zacht
poëzie op straat

Openbaar gesprek met Gita Hacham en Johanna de Haan.
Ook zal beeldend kunstenaar Eli Content aanwezig zijn
voor een kort vraaggesprek.
      
Het eerste exemplaar zal aangeboden worden aan
             de Stichting Kunst&Cultuur Amsterdam Centrum
            
met dank voor hun bijdrage aan de publicatie.

u bent hartelijk uitgenodigd

maandag 11 maart 2019
20.00 - 22.00 uur
in de Zuiderkerk
 
Zuiderkerkhof 72
1011 WB Amsterdam


...


je ziet de lichte lucht onder de bomen 
in de
gladde spiegelende sloot, licht 
spiegelt de
lucht in het donker onder 
de bomen, onder
de bomen ziet de 
sloot de lucht licht, in
de sloot zie je 
de lichte lucht in het donker
je ziet 
de lucht licht onder de gladde bomen 

spiegelen, in het donker van de sloot 
zien de
bomen de lichte lucht           onder 
de bomen
ziet de lucht het licht in de 
sloot, de lucht
spiegelt licht en donker 
in de sloot
opvangen wat leeft                                                                          





pagina onder constructie


je weet niet meer hoe je was, de woorden heersen over de lijn

maar je wilt iets vinden, je herinnert je de verbinding die je maakte - iets zachts

je voelt sporen van hert, opent je aan de windstille kant

onbestemde verlangens krijgen een gezicht

wees niet in gedachten – zie de slang! 

zie hoe ‘t groen bloeit, steenbreek, anjer, klaproos, distel, alle namen 

die opkomen en alle ongekende namen die ook bloeien

de doorschijnende geur van wilde roos 
de bleke hersenzwam

met geweld breekt het hert de takken

hoger baant het pad, iets waarschuwt je weet niet welk vluchtend dier 

je oog moet volgen, dat wat je verwachtte meegenomen

het huilt maar even dan is het dood

daar waar je het niet weet wordt je geboren

koel en licht in je hoofd

ren – kind - ren