Johanna
de Haan

...

atelierwand 2025


ben ik daarom langzaam
omdat ik altijd al langs die luie rivier die niet
zoals de zee stormt golft stukslaat je zachte juwelen
glans draal ik nog langs je zing onder de bomen
stemverliezende klanken zoals mijn moeder zong
toen haar hart zo tierde haar terugriep, wijd open ogen
in het donker licht zie ik niets maar alles
hoe je de bedding slijpt door stroming brasem en witvis
slingert de zwartblauwe mosselschelp voor kraai op de waterkant
toestroomt doorwaadbaar in takken verstrikt hoe mijn zusje
met haar zachtmoedige jeugd in je onderging
en hoe verschrikkelijk glad het waterlelieblad
langs mij afglijdt
nu ik zwem